Weekly News

Irmy, ziekte van Leber: "Ik sprak altijd makkelijk mensen aan, nu moet ik veel moeite doen om contact te maken." WELZIJN

Geef aandacht aan je ogen

In Nederland zijn meer dan 350.000 mensen blind of slechtziend en in de komende jaren zal dit aantal, mede door de vergrijzing, de toename van het aantal mensen met diabetes en de toename van hoge myopie (bijziendheid), alleen maar stijgen. Zo stelt het Oogfonds. De verwachting is zelfs dat het aantal mensen met een oogaandoening of oogziekte in Nederland binnen tien jaar verdubbeld zal zijn.

"Als het slecht gaat, dan zie ik mensen alsof ik in een lachspiegel kijk. Dan golven alle lijnen."

Dieter, retinis pigmentosa (RP): "Ik was zeven jaar toen de ondertiteling op tv ineens wazig werd. Toen ik twaalf jaar was merkte ik bij het badmintonnen niet dat de shuttle al achter mij op de grond lag."


Oogziektes richten schade aan die vaak onherstelbaar is, maar de achteruitgang afremmen kan vaak wel. Hoe eerder een oogziekte gesignaleerd wordt, hoe meer zicht er gered kan worden. Als het zicht in korte tijd merkbaar verandert, kan dit duiden op een oogziekte. Voorbeelden van veranderingen die alarmbellen moeten laten rinkelen zijn rechte lijnen als golven zien en vaak vlekken en flitsen zien.

Frederiek, diabetische retinopathie: "De hele dag ben ik mijn bril aan het poetsen om helder zicht te krijgen, todat ik mij weer realiseer dat het mijn bril helemaal niet is die mijn zicht beperkt." 


Om deze oogziekten zichtbaar te maken bracht fotograaf Murk Schaafsma een bijzondere fotoserie tot stand. Voor de serie MIJN geZICHT maakte hij portretfoto’s van mensen met een oogaandoeningen. Hij besprak vervolgens met hen wat zij zagen en verbeelde dit zicht. Dit zorgde voor een integere en aangrijpende serie die een antwoord gaf op de veelgestelde vraag: “Wat zie je?”


Heleen, natte maculadegeneratie: "Als het slecht gaat, dan zie ik mensen alsof ik in een lachspiegel kijk. Dan golven alle lijnen."


En niet alleen de foto’s zijn aangrijpend. De verhalen van de geportretteerden, vastgelegd door Edith Mulder en Anneke Pastoor zijn minstens even bijzonder. De geportretteerden vertellen hoe zij in het dagelijks leven omgaan met hun oogziekte en hoe zij voor het eerst merkten dat er iets mis wat met hun ogen.

Ton, fuchse endotheel dystrofie van de cornea: "Ik ben niet zielig, maar mijn aandoening is wel een worsteling. Het voelt als een gevecht dat ik niet kan winnen."


Ook laten de foto’s zien dat twee mensen met dezelfde aandoening een compleet andere zichtervaring kunnen hebben. De beelden zetten mensen aan tot een dialoog. Zo wordt er meer begrip gecreëerd voor mensen met een visuele beperking. Ook maken de beelden mensen bewust van de alarmsignalen en het belang van een tijdige reactie hierop. En ze onderstrepen het belang van onderzoek en voorlichting.


Op initiatief van het Oogfonds zijn twintig portretten opgenomen in een tentoonstelling en een boek. Deze tentoonstelling is te zien in verschillende ziekenhuizen in Nederland.


Voor meer informatie kijk op: www.oogfonds.nl/mijngezicht


Feit

De vraag naar oogzorg zal in de komende jaren stijgen met 300%. 85% van de mensen met een visuele beperking in Nederland is 50 jaar of ouder en vrouwen worden twee keer zo vaak getroffen als mannen.

Delen

Journalist

Related articles